dinsdag 3 april 2012

google earth





Google earth....Da costakade 45 in gouda.
Ineens kwam ik op het idee om het huis van opa en oma op te gaan zoeken.
Het is al weer jaren geleden dat we daar voor het laatst zijn geweest. (Ze leven alle twee niet meer).
Vele herinneringen hebben we daar, wat was het er leuk.
Er was een zolder waar we heerlijk konden gaan spelen met een kast waar je uren kon rond kijken.Er lag een oude helm die we vaak gierend van het lachen hebben op gedaan. was het nu een gele of een oranje ik weet het niet meer. Volgens mij was het de oude brommerhelm van mijn moeder. Een bijkeuken waar ik de geur nu nog van in mijn neus heb. Raar is dat dat je geuren kan herinneren maar ze niet kan omschrijven. Ik heb geen idee of of al die herinneringen ook kloppen, misschien heb ik ze in de loop der jaren wel een beetje vervormt tot extra leuke herinneringen. Zo kan ik me de planken in de bijkeuken nog voor de geest halen met mandjes erop. De een met aardappelen en anderen met plastic zakjes. Het woord puutjes kennen ze daar niet. Een fietspomp en mijn opa en oma's fietsen.
Een tuin vol fuchia's. Torretjes en bijen in overvloed. Tussen de tegels mos en de warme zomerzon die brand onder op je voetjes als je door de tuin loopt.
Met een oud jam potje met gaatjes in de deksel gingen eef en ik op safari. Bijen en vliegen vangen. De geur wat uit die glazen potjes kwam vergeet ik ook nooit weer, niet echt een prettig luchtje...
Als ik het over vliegen heb denk ik weer aan die grote zwarte vlieg op de lamp. Een plastic vlieg met een magneet. Wat waren we daar vol van.
Opa en oma hadden een schoenendoos vol met stiften en kleurtjes. Met geelachtig gekleurde tekenvellen.
Oma's heerlijke soep vind ik nu nog lekker al smaakt hij net niet zoals oma dat kon. Opa had altijd een hoed op als hij naar buiten ging, die hangt nu bij mij in huis. Net als zijn wandelstok.
Voordat we gingen slapen werden we flink ondergestopt, bewegen was eigenlijk niet mogelijk. Een laken met daar boven een stuk of twee kriebeldekens.
We gingen vaak naar een speeltuin waar opa zijn tuintje had. Er werden wel eens palingen gerookt. Grote boten kwamen langs en we maakten kettinkjes van kleine margrietjes. Opa was in de tuin aan het werk en wij aan het spelen. Oma zat op een bankje te breien. Al weet ik niet helemaal zeker of ze aan het breien was, wie weet was ze gewoon een boekje aan het lezen.
Leuk al die herinneringen, fijn dat ik die kan delen met mijn zusje eefke. Het is een fijn idee dat we dit samen hebben mogen meemaken. Al zal eef er wel anders tegen aan kijken en haar eigen verhalen hierover hebben.Ik heb mijn fijne herinneringen aan opa en eef aan oma.
Mijn opa en oma aan de Da Costakade 45 in gouda.

5 opmerkingen:

Tineke zei

wat leuk om te lezen. Zo herkenbaar. Die zolder, wat een heerlijke plek was het. De kamer van opa waar we (tenminste ik niet) nooit mochten komen en buurvrouw de Butter..... die werd geroepen voor de koffie door met de pook op de muur te slaan.
Die vlieg was inderdaad het mooiste in het huis van opa en oma. Ieder bezoek was het weer even spannend of tie er nog zat. Leuk!!

eefke zei

Nou es je herinneringen komen overeen met die van mij hoor.....
Een paar dingen was ik even vergeten maar zie het weer helemaal voor me. Vooral dat instoppen in bed. Je kon geen enkele beweging meer maken haha.
Die glazen potjes met die diertjes weet ik ook nog goed. Alleen de geur van die potjes niet maar wel de geur van die bloemen in de tuin. Als ik die geur nu ruik denk ik altijd even aan opa en oma.
Je bent ook helemaal vergeten te schrijven over d eoverstroming en de beeldbuis hahaha.

esther zei

ohhhja nog meer dingetjes.
buurvrouw de butter dat is waar ook. had ze geen zwart hondje??
ik ben een paar keer op opa's kamertje geweest...nou ja geweest hahah ik mocht zitten op een stoel en vooral nergens aankomen :)
en eefke die overstroming hahah oepsie. en PAS OP DE BEELDBUIS!!!

Anoniem zei

Dacht laat ik eens een kijkje nemen en ja een nieuw verhaaltje. Ik schrok wel even van de titel, haha ;). Leuk die herinneringen. Soms als je een geur ruikt doet dat inderdaad herinneringen opkomen. Mooi huisje hadden ze daar...

groetjes Yvette

els zei

Nou dat is heel logisch dat je nergens aan mocht komen hoor. Opa bouwde er bestuurbare bootjes enzo en schilderde daar.
Bij buurvrouw de butter kan ik me geen hondje meer herinneren hoor.
En de overstroming..... wie legt er dan ook een washandje op het putje hahahahahahahahahah.