Weekendje weg Limburg...kasteel Hoensbroek.

Weekendje weg...

Els en eg zijn 30 jaar getrouwd en daarom zijn we met zijn allen een weekendje weg geweest, naar limburg (reuver).Het was echt geweldig, erg gezellig zoals een weekendje weg moet zijn.

We hebben veel leuke dingen gedaan, bowlen, chinees eten, derk en ik zijn naar kasteel hoensbroek geweest en naar een outlet winkel en nog veel meer leuke dingetjes.

De foto's hierboven zijn van het kasteel, een mooi groot kasteel.

De dieren zijn tijdens deze leuke dagen naar een pension geweest, ik heb ze wel gemist toen we daar waren hoor...:( gelukkig wist ik dat ze daar in goede handen waren). Toen we ze maandag avond weer gingen ophalen kon ik helemaal niet meer wachten, de tijd ging niet echt snel. Toen we er eindelijk waren hoorde ik sjors al miauwen, die heeft natuurlijk de auto aan horen komen. Hij stond al klaar op een klimpaal, ik kon hem zo pakken. Na een lik op mijn wang kon ik hem zo in zijn bakje doen. Sjaak kon ik eerst niet vinden, hij zat in de buiten ren op een stoel. Hij keek nogal nukkig (zeg maar heel erg woest!!!) Ik dacht juist dat hij heel erg blij zou zijn om mij weer te zien dus ik riep vrolijk en blij zijn naam....mijn lieve lieve sjaak ik had je zo gemist...en wat doet meneer???? Er kon amper een lief geluidje af het enige wat hij er uit kon brengen was een klagerige kreet, echt een hele boze. Normaal gesproken als ik hem roep dan komt hij al kletsend (ppppprrrrrrrrrrrrrrrrrttttttttttt) aangelopen en wil hij op mijn nek klimmen maar dat zat er nu echt niet in. Hij bleef waar hij was en zijn blik stond op onweer. Ik ging dapper naar hem toe, ik weet als sjaak boos is dan kun je hem beter even laten maar jah...hij moest natuurlijk mee naar huis :). Na 10 pogingen en een aantal rake klappen hadden we hem dan eindelijk in zijn mandje...ow ow wat was hij boos. Joost had ons ook al opgemerkt en had het op het janken gezet, hij was gelukkig ook blij toen we hem uit zijn kennel kwamen halen. Volgens de dierverzorger had hij het leuk gehad, ze vonden hem allemaal geweldig. Met de andere honden kon hij goed opschieten en heeft uren buiten met ze zitten spelen. Toen we thuis waren ging joost direct naar zijn lievelingsplek...ja hoor...de bank, na tien minuten gingen zijn oogjes dicht. Zo moe hadden we hem nog nooit gezien. Sjors was meteen al weer de oude en sjaak die kwam na een minuut of tien toch even kijken bij me, nu zijn we weer de dikste vrienden. Ook tijdens het douchen komt hij weer vrolijk bij me zitten en wast mijn voeten...

het was een super weekend maar gelukkig hebben we onze diertjes weer en is alles weer goed gekomen. Al is joost nog een beetje van de kaart.